Dit plein is vernoemd naar een kerk, gewijd aan Sint Jacobus, waarvan hier een standbeeld stond tot 1824. Vanaf de 14e eeuw is dit het hart geweest van de politiek in Barcelona. In de Middeleeuwen was dit plein niet meer dan een normale straatverwijding, maar sinds de bouw van het Ajuntament (stadhuis) en de Generalitat. Het plein heeft niet altijd de vorm gehad die het nu heeft. Tot in 1823, werd de huidige open ruimte, ingenomen door de kerk met een begraafplaats.
Sant Jaume is een kleiner plein als bijvoorbeeld Placa de Catalunya en het is een stuk minder druk. De toeristen geven de voorkeur aan de bekendere pleinen, maar dit plein is wel erg geliefd onder de inwoners van de stad, vooral feestdagen en vakanties. Op die momenten is het plein wel erg druk. Ondanks dat dit plein weinig animo geniet van de toeristen doet het qua geschiedenis niet onder voor de drukkere pleinen in Barcelona. U weet al dat de belangrijkste regeringsgebouwen op dit plein zijn gestationeerd, maar er zijn ook een aantal historische gebeurtenissen, die zich afspeelden op dit plein. De afkondiging van het Catalaanse staat vond hier in 1931 plaats, maar ook de terugkeer van de uitgeweken Josep Tarradellas in 1977, dit was een Spaans en Catalaans politicus. Hij was op het moment van de burgeroorlog was Tarradellas minister van Publike Werken, Economie en Cultuur. Op de president na was hij de belangrijkste man. Na de burgeroorlog was hij uitgeweken naar Frankrijk, maar hij keerde terug na onderhandelingen over een hernieuwde regering.
Naast de grote historische gebeurtenissen, die op dit plein hebben plaatsgevonden, is er tegenwoordig ook plek voor ontspanning. Op zondagmiddag komen veel Catalanen naar dit plein om hun erfgoed te eren en de nationale dans, de Sardana, te dansen. Dit moet u zeker een keer gezien hebben.
Het plein is gelegen in het oude centrum, de Barri Gòtic. U komt hier met de metro Lijn 4: Jaume I.