Het Placa Reial (niet te verwarren met Placa de Rei) is rond het jaar 1850 ontworpen door Francesc Daniel Milona. Het plein wordt gekenmerkt door een grote fontein in het midden, de straatlantaarn, ontworpen door Gaudi zelf, in zijn beginjaren. Het schijnt zelfs zijn eerste bekende opdracht te zijn. Verder maken de slanke palmen het plein helemaal af.
Dit fraaie plein is een centrum van nachtelijk vermaakt, terwijl op deze plek vroeger nog een kapucijnenklooster stond. Maar als u zich op dit plein bevindt, dan is dit klooster moeilijk meer voor te stellen. Tegenwoordig is het plein het drukste en misschien wel het gezelligste plein van de wijk La Rambla en El Raval, gelegen in het oude centrum (Ciutat Vella) van Barcelona. Lokale inwoners en toeristen verzamelen zich in de avond op dit plein om lekker te kunnen eten en een drankje te nuttigen. Dit gaat dan zelfs door tot in de late uurtjes, want ook de leukste uitgaansgelegenheden van de wijk La Rambla en El Raval zijn hier gevestigd.
Aan de overzijde van de Rambla ligt het armste en gevaarlijkste gedeelte van Barcelona's El Barri Xines: rosse buurt Barcelona en daarom strijken er nog wel eens dubieuze figuren op dit plein neer, maar over het algemeen is de sfeer er prima. Waar nu het plein ligt, lag voorheen een kapucijnerklooster. In 1822 kreeg de stad de grond in handen. Oorspronkelijk wilden de bestuurders de ruimte een andere bestemming geven, maar uiteindelijk besloten ze er een gesloten plein van te maken. Voor het ontwerp werd een prijsvraag uitgeschreven, die door Francesc Daniel Molina i Casamajó werd gewonnen. Het plein werd tussen 1848 en 1859 aangelegd. Het sterkste punt van het ontwerp is dat de geometrische precisie van het plein harmonieert met de ongelijkmatigheid van de omgeving. De sterkste vormoplossingen zijn dan ook te vinden in de verbindingen met de naburige straten: de Passatge Madoz is aangelegd als een patio, de Passatge de Colom in de vorm van een straat, en de Passatge Bacardi (1856) als een winkelgalerij op kleine schaal, overdekt met ijzeren en glazen constructies.
Het straatmeubilair en de beplanting van het plein zijn in de loop van de historie regelmatig veranderd. In de jaren tachtig hebben de architecten Correa en Milà het plein een ander aanzicht gege ven, dat meer past bij het besloten karakter. De bloembakken die het centrale stuk verdeelden, zijn verwijderd en in plaats daarvan is er een ononderbroken plaveisel aangelegd. Tevens is het rijverkeer de toegang ontzegd. Bij de werkzaamheden zijn de fontein met de drie gratiën, de twee lantaarns die Gaudi in zijn jeugd ontwierp en de oorspronkelijke palmen gehandhaafd.
Bovendien heeft Placa Reial sinds 1800 elke zondagochtend een vlooienmarkt en postzegelmarkt. Eromheen liggen veel terrasjes en op nummer 6 is een uitstekend modern restaurant met typisch Catalaanse gerechten voor heel redelijke prijzen: Les Quinze Nits. Het plein is een ontmoetingsplaats voor jongeren uit binnen- en buitenland. Tot diep in de nacht wordt er muziek gemaakt. Wie het dan te fris vindt, kan naar de Karma, een discotheek met een informele sfeer en toegangs- en drankprijzen die niet zo exorbitant zijn als in de meeste discotheken van Barcelona. Dit plein is een absolute aanrader. U kunt er met het openbaar vervoer komen via metro, lijn 3: Drassanes.